لوله‌های PPR، که مخفف لوله‌های پلی‌پروپیلن کوپلیمر تصادفی هستند، لوله‌های پلیمری ساخته شده از نوع III پلی‌پروپیلن می‌باشند. این لوله‌ها به دلیل مقاومت بالا در برابر دما (تا 90℃)، مقاومت خوب در برابر فشار، بهداشتی بودن و اتصالات بدون نشتی جوش حرارتی مشخص می‌شوند. عمر مفید آن‌ها تا 50 سال است و عمدتاً در تأمین و تخلیه آب ساختمان‌ها، تأمین و تخلیه آب شهری و روستایی و آبیاری کشاورزی استفاده می‌شوند. به عنوان جایگزینی برای لوله‌های گالوانیزه، لوله‌های تأمین آب UPVC و لوله‌های ترکیبی آلومینیوم-پلاستیک، مواد آن‌ها غیرسمی و دوستدار محیط زیست هستند و گواهی استاندارد ملی را دریافت کرده‌اند [1-2]. رنگ لوله‌های PPR با توجه به مستر بچ رنگی اضافه شده تعیین می‌شود. لوله‌های آب سرد و لوله‌های آب گرم با خطوط علامت‌گذاری آبی/قرمز و ضخامت دیواره لوله متمایز می‌شوند. از فناوری اتصال سوکت جوش حرارتی استفاده می‌شود که نیاز به استفاده از ابزارهای خاص جوش حرارتی و کنترل پارامترهایی مانند زمان گرم کردن و عمق ورود دارد. در حین ساخت، باید از شکنندگی در دماهای پایین جلوگیری شود. برای نصب‌های نمایان یا دفن شده، باید تکیه‌گاه‌ها (فاصله ≤400mm) نصب شوند و تدابیر ضد انبساط اتخاذ گردد. در زمستان، زمانی که دما زیر 5℃ است، زمان گرم کردن باید 50% افزایش یابد. در مقایسه با لوله‌های مسی و لوله‌های ترکیبی آلومینیوم-پلاستیک، لوله‌های PPR دارای مزایای قیمت مناسب و عملکرد پایدار هستند، اما هزینه اتصالات بالاتر و الزامات ساخت و ساز سخت‌تری دارند.