لوله PEX، یا لوله پلی‌اتیلن شبکه‌ای، نوعی لوله است که ساختار مولکولی خطی پلی‌اتیلن را از طریق روش‌های فیزیکی یا شیمیایی به یک ساختار شبکه‌ای سه‌بعدی تبدیل می‌کند و در نتیجه مقاومت حرارتی، مقاومت در برابر خزش و استحکام مکانیکی آن را بهبود می‌بخشد.

**روش‌های اصلی تولید لوله PEX شامل فرآیند انگل (فرآیند پراکسید)، فرآیند سیلان و فرآیند تابش است که به ترتیب به انواع PEX-A، PEX-B و PEX-C مربوط می‌شود.**

فرایند انگل پیوندهای شیمیایی را از طریق دما و فشار بالا تشکیل می‌دهد؛ فرایند سیلان در حین اکستروژن سیلان را مخلوط می‌کند تا یک ساختار سه‌بعدی ایجاد کند؛ و فرایند تابش از پرتوهای γ یا β برای پیوند فیزیکی استفاده می‌کند. انواع مختلف لوله‌های PEX در مقاومت حرارتی و مقاومت در برابر ترک‌های تنشی متفاوت هستند. به عنوان مثال، PEX-A عمدتاً از یک ساختار شبکه دو بعدی تشکیل شده است، در حالی که PEX-B و PEX-C به دلیل ساختار سه‌بعدی خود، مقاومت حرارتی بیشتری دارند.

**مواد اولیه اصلی برای لوله PEX، پلی‌اتیلن با چگالی بالا (HDPE) است که با آغازگرها، عوامل شبکه‌سازی، کاتالیزورها و سایر افزودنی‌ها ترکیب می‌شود. ممکن است اصلاح‌کننده‌هایی نیز برای نیازهای خاص اضافه شوند.** 1. فرآیند تولید آن شامل پیش‌پردازش مواد اولیه، مخلوط کردن، اکستروژن گرافت ذوب، شکل‌دهی لوله، شبکه‌سازی، بازرسی و بسته‌بندی است. افزودنی‌هایی مانند آنتی‌اکسیدان‌ها می‌توانند مقاومت در برابر خوردگی و عمر مفید را بهبود بخشند.

لوله‌های PEX دامنه وسیعی از کاربردها را دارند، که عمدتاً شامل: تأمین آب داخلی، حمل و نقل آب گرم و آب خالص؛ سیستم‌های HVAC، گرمایش از کف و آبگرمکن‌های خورشیدی؛ حمل و نقل مایعات در صنعت غذا؛ لوله‌کشی مخابراتی و الکتریکی؛ و خطوط لوله برای رسانه‌های شیمیایی خورنده می‌باشد.