لوله PEX، یا لوله پلی‌اتیلن شبکه‌ای، نوعی لوله است که ساختار مولکولی خطی پلی‌اتیلن را از طریق روش‌های فیزیکی یا شیمیایی به یک ساختار شبکه‌ای سه‌بعدی تبدیل می‌کند و در نتیجه مقاومت حرارتی، مقاومت در برابر خزش و استحکام مکانیکی آن را بهبود می‌بخشد.

**روش‌های اصلی تولید لوله PEX شامل فرآیند انگل (فرآیند پراکسید)، فرآیند سیلان و فرآیند تابش است که به ترتیب به انواع PEX-A، PEX-B و PEX-C مربوط می‌شود.**

فرآیند انگل پیوندهای شیمیایی را از طریق دما و فشار بالا تشکیل می‌دهد؛ فرآیند سیلان در حین اکستروژن سیلان را مخلوط می‌کند تا یک ساختار سه‌بعدی ایجاد کند؛ و فرآیند تابش از پرتوهای γ یا β برای پیوند فیزیکی استفاده می‌کند. انواع مختلف لوله‌های PEX از نظر مقاومت در برابر حرارت و مقاومت در برابر ترک‌های ناشی از تنش متفاوت هستند. به عنوان مثال، PEX-A عمدتاً از یک ساختار شبکه‌ای دو بعدی تشکیل شده است، در حالی که PEX-B و PEX-C به دلیل ساختار سه‌بعدی خود، مقاومت بیشتری در برابر حرارت دارند.

**مواد اولیه اصلی برای لوله PEX، پلی‌اتیلن با چگالی بالا (HDPE) است که با آغازگرها، عوامل پیوندی، کاتالیزورها و سایر افزودنی‌ها ترکیب می‌شود. ممکن است اصلاح‌کننده‌هایی نیز برای نیازهای خاص اضافه شوند.** 1. فرآیند تولید آن شامل پیش‌پردازش مواد اولیه، مخلوط کردن، اکستروژن گرافت ذوب، شکل‌دهی لوله، پیوند زنی، بازرسی و بسته‌بندی است. افزودنی‌هایی مانند آنتی‌اکسیدان‌ها می‌توانند مقاومت در برابر خوردگی و عمر مفید را بهبود بخشند.

لوله‌های PEX دامنه وسیعی از کاربردها را دارند، که عمدتاً شامل: تأمین آب داخلی، انتقال آب گرم و آب خالص؛ سیستم‌های HVAC، گرمایش از کف و آبگرمکن‌های خورشیدی؛ انتقال مایعات در صنعت غذا؛ لوله‌کشی مخابراتی و الکتریکی؛ و لوله‌کشی برای رسانه‌های شیمیایی خورنده می‌باشد.